IndusLadies - Poems & Poets Place

எனது முதல் கவிதை

meerajesh59 — Fri, 20 Nov 2009 09:33:10 GMT

மதத்தினால் வதம் செய்து
வதத்தினால் இதம் அடைந்து
இதத்தினால் மதம் வளர்க்கும்
மதம்பிடித்த மதவாதிகள்
இவர்கள் இந்நாட்டின் வியாதிகள் !!!

பள்ளி நாட்களில் எனது முதல் கவிதை. இதோ உங்கள் முன்னால்!

School for special children

ganges — Thu, 19 Nov 2009 14:14:26 GMT

The first day at aadarsh, the school for special children at kochi. I heard from my neighbour about this school and decided immediately that is the place for me to spend some time daily. Joined there under voluntary service and started managing the accounts section and admin since I was having experience only in that area. First few days I was very disturbed and sleepless by thinking about the children. awhen I told this to the school Principal, she clearly told me, they need others' affection and care but not sympathy. Slowly I started mingling with them and tried to understand the sounds and words they are giving.

One day the teacher of Akarsh asked me to watch him handling the computer. He has specially made mouse which he operates using his legs. His hands are completely out of coordination and head will not stand erect. He tried to draw some pictures for me. When I couldnt understand his name, he wrote his name in the screen using his legs. Slowly he started showing restless because he could not do exactly what he wants to. I thought of asking him to stop and told him PORUM instead of telling in malayalam. He immediately stopped his drawing and was so excited and asked me, "Tamil?". I was stunned and didnt react for some time. After that whenever he sees me, he will try to say some tamil words and we became friends now. It is more than a month I am going there and now I found one difference in me. After coming home I am not upset any more, I started accepting them as they are.

U could have told me......

Bharathinaidu — Thu, 19 Nov 2009 11:04:40 GMT

Its a forwarded email from one of my friend i felt interesing and posted here.

You could have told me you were all wrong
In everything you say....lies all along.

You could have told me you were nothing but fake
And all the ways you could make my heart break.

You could have told me you were no good
I should have seen it -in where you stood.

You could have told me- no morals you held
And all your promises that you would fail.

You could have been so gentle with me
Instead of inflicting painful misery.

You could have shown up when I needed you most
But how would it look as you needed to boast.

You could have told me I was your one true love
How would that work as you like to shove.

You could have brought flowers my way
Shown me how you would always stay.

You could have been a good man inside
I never saw it coming, your good book of lies.

You could have held me as I wept
But you are too selfish within your own depth.

You could have laughed and loved and played
Instead you have made my esteem fade.

You could have warned me of your evil side........
For me it's too late.......use this as a guide.....
a warning for those who are still free.....

Walked into my life

Bharathinaidu — Thu, 19 Nov 2009 11:00:55 GMT

You walked into my life,
but just like that
you walked back out,
still you will be a memory
A memory that i have created in my mind
still you will be a memory
A memory that will always be locked
Away in my Heart and my mind
I will always have a memory of you in my Heart,
And i will always carry that picture of
You in my mind, still you will
be a Memory.

உதிர்ந்து விழும் ஊட்டி மலை

shel_28 — Mon, 16 Nov 2009 10:13:15 GMT

Dear All,
Last sunday read an article about ooty landslide in the newspaper. So drafted this poem.

உதிர்ந்துவிழும்ஊட்டிமலை:

நெடிதுயர்ந்த மலைகளுக்கு இடையே,
வெண்பஞ்சு மேகங்கள்.
கம்பிளி விரித்ததை போல்,
பசுமையான புல்வெளிகள்.
பாம்பை போல் வளைந்து,
செல்லும் பாதைகள்.
வெண் திரைச்சீலை போன்ற,
அழகிய அருவிகளும்.
ஊட்டி மலையின் பேரெழிலை,
நமக்கு உணர்த்துகின்றது. .

"மலைகளின் ராணி" என்று
பெருமிதம் கொண்டவள்!
இன்று,
பல நிலச்சரிவுகளை கண்டு
நிலைகுலைந்து போயிருக்கிறாள்.

நான் மழையை கண்டு,
மகிழந்தது உண்டு.
அதில் மழலையரோடு நனைந்து.
விளையாடியது உண்டு.
இன்று ஏனோ அதனை
ரசிக்கவும் முடியவில்லை!
மகிழவும் முடியவில்லை!

எழில் கொஞ்சும் ஊட்டி,
கோர மழையால்
சிதைந்து விட்டது.
அழகிய ஊட்டி மலை
ரெயில் பாதை,
இன்று நிலச்சரிவில் சிக்கி
சிதறி விட்டது.

இந்த பேரழகியின் எழில்,
இப்படி உதிர்ந்து
விழ காரணங்கள் தான்
என்ன? இயற்கையா?
இல்லை. இயற்கையின் விதிமுறைகளை
மீறிய மனிதனே!

மரங்களை வெட்டி, விவசாய
நிலங்களை உண்டாக்கினாய்.
விதிமுறைகளை கடந்து சென்று,
கட்டிடங்களை கட்டினாய்.
வளைந்து நெளிந்து சென்ற,
சாலைகளை அகலபடுத்தினாய்.
உன் சுயநலத்தால், உனக்கு
எஞ்சியது அழிவே!

அன்று என் அங்கங்கள்
ஒவ்வொன்றையும் பெயர்த்தாய்.
இன்று உன் உதவியின்றி
உதிர்ந்து விழுகிறது!

இயற்கை அன்னைக்கு துரோகம் செய்வது,
உனக்கு நீயே குழி தோண்டி
கொள்வதற்கு சமம்!
இந்த உண்மையை என்று நீ
உணர போகிறாய்?
இனியாவது
உன் சந்ததியர்கும் கொஞ்சம்
விட்டு வை!

பழமொழியின் அர்த்தம் இதுதானோ!

Sriniketan — Mon, 16 Nov 2009 04:32:45 GMT

அளவுக்கு மிஞ்சினால்
அமிழ்தமும் நஞ்சு
என்பதை தெரிவிக்க தான்
இன்பமும் துன்பமும்
இரவும் பகலும்
லாபமும் நஷ்டமும்
வெயிலும் மழையும்
மாறி மாறி வருகிறதோ! ;-)

sriniketan

எக்கரை பச்சை?

Rrg — Sun, 15 Nov 2009 16:30:25 GMT

Dear Friends,
The second part of the combo, written over 3 decades back.
Enjoy if you can.
Cheers!
Rrg

எக்கரை பச்சை?

கவலைக் கடல்கடக்கும் கனவுத் தோணியதில்
திவலை பலதெறித்து தொய்ந்து மூழ்கிடுமிவ்
மவல நிலைமாற்றி அன்புக் கரைசேர்க்க
எவருள்ளா ரெனத்தேடி யலையுங்கால் கண்டெடுத்தேன்.

சிரித்த முகங்கூட்டி சேர்கவலை போக்கும
மினிக்கு மொழியுடையாள், இன்முகத் தேந்திழையாள்,
கருத்த மனமுடையோர் கடலினிடை நல்முத்து,
வெறுத்த வாழ்வினையு விளங்கவைக்கு மோர்விளக்கு;

சிந்தனை தூண்டுஞ் சொல்லாற்றல் யிலையெனினும்,
நிந்தனை கூறியெனை நிலைகுலையச் செய்யாதாள்;
வேதனை மனத்தளவில் வேறேடுக்கு முன்பாக
வேடிக்கை சொல்பேசி வெட்டிவிடும் கைகாரி;
நாடித் துடிப்பறிந்து நல்வார்த்தை பலவுரைத்து
மூடிக் கிடந்திட்ட மனக்கதவைத் திறந்திட்டாள்.

மோதிவந்த எண்ணங்கள், மதிலுடைந்த ஏக்கங்கள்,
தேடிவந்த சோதனைகள், தெளிவிழந்த கற்பனைகள்,
கூடிவந்த பெருஞ்சுமைகள், குலவிவந்த ஆசைகள்,
ஓடுகையில் எனைமறந்து ஓட்டிவிட்டேன் இதயமதை.

இரவின்றி பகலுமின்றி இணைந்திருந்தேன் அவள்நினைவில்;
உறவாக எண்ணாமல் உயிரோடு பிணைந்திருந்தேன்.

அழகான காட்சிதனில் அவளுருவந் தான்கண்டேன்;
மழைக்கால மேகத்தில் மலர்கூந்தல் முடியழகும்,
மருள்விழியில் மானழகும், மதிப்பிறையில் நுதலழகும்,
செங்கமலப் போததனில் தேனிதழின் சிவப்பழகும்,
சிறப்பான மார்பழகும், செழிப்பான பின்னழகும்,
கனிவாழைத் தோட்டத்தில் காலழகும், தோளழகும்,
உன்மத்த மேற்றிவிடும் முடலழகும், உடையழகும்,
ஏனோ கண்டதினால் ஏக்கத்தி லாழ்ந்துவிட்டேன்.

காதலோ? அறிந்திலேன்; கைக்கிளை யாயிடின்
வேதனை தாளுமோ? வெட்டிடின் தீருமோ?
சோதனை யேனென சோர்ந்துயான் தவிக்கையில்
என்னிலை உணர்ந்தனள்; இன்முகம் காட்டினள்;
"வேதனை தீருவீர்; வீண்பயம் போக்குவீர்;
சாதலும் சேர்ந்துதான் சங்கை நீக்குவீர்;
தோதென எண்ணிடில் துடியுடன் கிளம்" பென
போதனை கூறினள் பெற்றோர் கண்டிட.

கண்டேன் பெற்றவர்; சுற்றம் சூழவும்
கொண்டேன் என்னுயிர் வாழ்க்கைத் துணைவியாய்.
வண்டென் மலரவள் - வாசம் செய்ததில்
உண்டேன் உவகையும், முளநிறை காதலும்.

மாரி பொய்த்திடினும் மகன்மகளோ பொய்க்கவில்லை;
ஆறிரு திங்கட்கோ ரஞ்ஞான வாசந்தான்;
போது மென்றுகோரினும் பொறுக்காது, குறைக்காது,
வாரி வழங்கிட்டான் வரிசையாய்ப் பிள்ளைகளை.

நாற்படையும் நாற்குணமாய்க் கொண்டவளைக் கொண்டமையால்
'வால்'படைகள் வாய்த்தனவே வரிசையாய்! என்ன செய்ய?
பாரிலொரு பிள்ளைக்கு பரிதவிப்போர் பலரிருக்க
ஆர்ப்பரிக்கு மித்தனையிங் கழைக்காது வந்ததென்ன?

தவறிழைத்தால் தர்மநீதி தண்டனையோ சின்னாள்தான்,
தவறென்ன செய்திட்டேன் தீராத தண்டனைக்கு?
எவருள்ளா ரெனத்தேடி யேங்கியது போயிங்கு
ஏனுள்ளா ரெனப்புலம்பும் ஏழைக்கு என்னவழி?

அன்புடன்,
Rrg

இதோ எங்களது முதல் பயணம்

shel_28 — Sun, 15 Nov 2009 14:09:42 GMT

Dear All,

I would like to dedicate this poem to my beloved twin - sister: Rexlin.
And here it goes....

பல நாட்கள் கடந்து,
பல வாரங்கள் கடந்து,
பல மாதங்கள் கடந்து,
என் கண்களை திறந்து பார்த்தேன்.
எங்கு பார்த்தாலும் இருள் சூழ்ந்திருந்தது.
முற்றிலும் அமைதியான சூழல்,
மனதிற்கு இதமாக இருந்தது,
அந்த அமைதியான காரிருளிலும்
என் அருகே ஓர் உருவம் தென்பட்டது.
மனதில் ஒரு பதற்றம் பற்றி கொண்டது.

மெல்ல விரல்களால் தொட எண்ணினேன்!
தொட்டவுடன் கண் திறக்க,
நான் பயத்தில் உறைந்து போனேன்.
சிறிது பயம் நீங்கி,
மெல்ல புன்னகைத்தேன், அவளும் புன்னகைத்தாள்.

இதோ எங்களது முதல் பயணம்,
இனிதே ஆரம்பித்தது,
தாயின் கருவறையில்!

கனவுக்கன்னி

Rrg — Sun, 15 Nov 2009 08:16:41 GMT

Dear Friends,
When I was scanning through my poems written over 3 decades back, came across this dreamgirl.
Thought of sharing with you. :-)
Cheers!
Rrg

கனவுக்கன்னி

கற்பனையில் சஞ்சரித்த கன்னித்தமிழ் மங்கைதனை
சொற்புனைந்து சித்தரிக்க சிந்தித்து இருந்தக்கால்,
விற்புனைந்த புருவத்தாள், வேல்விழியாள், தேன்குரலாள்,
நட்புரைத்து எதிர்வந்தாள் - நழுவவிட்டேன் நனவுலகை.

விரித்த யிதழினிடை வெண்முத்துக் கள்மிளிற,
வெளுத்த கழுத்தடியில் வளர்கொங்கை வேரெடுக்க,
சிறுத்த யிடைசேர்ந்த செவ்வாழைக் காலெடுத்து,
பருத்தி சேலைபடர் பருவத்தாள் வரக்கண்டேன்.

அலையலையாய்க் காற்றில் அசைந்து, முகமறைய
கலைந்தாடும் கருங்கூந்தல் நிலவொளிக்கும் கார்மேகம்;
ஒருநோக்கு கடைவிழியால் வெட்டி நோக்குவதோ
மருநோக்கை மருந்தாக்கும் நோயாக மாறிவரும்.

'தெய்வீக அழகிதுவோ! தெவிட்டாத தேனமுதோ!
மெய் யாகசாலையில் வார்த்தெடுத்த சுடர்தானோ!
கொய்யாத மாங்கனியோ! குலையாத நறுமலரோ!
எவ்வா ருரைத்திடினும் எழுத்தி லடங்காளோ?'

நாணிக் குனிந்ததலை; நெளிந்தாடு மென்சேலை;
வாரி முடித்தகுழல்; விழைந்து துடிக்குமிதழ்;
சேரத் தவிக்குமுடல்; சிவப்பேறு கயல்விழிகள்,
கூடி யெனைவதைக்கும் கொழுந்தணலாய் மாறியதென்?

நெடுநாளாய் வெறுமையிடை வாடியயென் நெஞ்சத்துக்
கடுந்தளையை நீக்கி கனிவுமொழி சொல்பவளை
வடிகாலாய் வந்துதித்த வடிவழகை வரவேற்க
தடுமாறி யருகணைந்து தளிரிடையென் கைக்கொண்டேன்.

அன்னத்தின் தூவி அனிச்ச மலரணைமேல்
வண்ணப் பூங்கொடியை வாரிக் கிடத்திட்டேன்.
சன்னக் குரல்மறுப்பின் சந்தேகம் முறியடித்து
எண்ணக்குரல் முகத்தில் ஒலிப்பதென்ன சம்மதமாய்?

"சில்லென்று பட்டதுளி தேனுதட்டால் தந்ததுவோ?
சொல்லுரைக்க யியலாத சொர்கத்தின் முன்படியோ?
என்னுரைப்பேன்?" னெனக் களித்த ஏகாந்த சூழ்நிலையில்
'சுள்'ளென்று உரைத்தயிடர் சோர்வளிக்க கண்விழித்தேன்.

மென்மை மழைத்துளிகள், மேகமலர்ச் சொரியல்,
வெண்மை யொளிகூட்டும் விண்விளக்கின் சேர்க்கை
வண்ணப் பூக்குவியல் வான்முழுதும் பரவிடவும்
மெல்ல நிலையுணர்ந்தேன் மயங்கியது மரத்தடியில்! :biglaugh

அன்புடன்,
RRG

One More Time

pria22 — Sun, 15 Nov 2009 05:21:11 GMT

~~One More Time~~

A thought just went through my mind
and I looked at myself.
Stole a moment of quiet and kind
and thought I wish I could cry
one more time.

Days and years have flown away
and here I stand, gathering
my emotions which were torn away.
And thought I wish I could live
one more time.

Shattered dreams and pain of life,
and here I am, lonely and sad
in the fight of my own strife.
And thought I wish I could die
one more time.

PriA...

குழந்தைக் கவிதைகள்!!

Nilaraseegan — Sat, 14 Nov 2009 02:47:00 GMT

அ)
அப்பாவும் அம்மாவும்
தராத அரவணைப்பை
பொம்மைக்கு தந்தபடி
உறங்கிக்கொண்டிருந்தது குழந்தை.
கனவில் தோன்றிய கடவுள்கள்
அச்சிறு குழந்தையின் அரவணைப்பை
வரமாய் கேட்டனர்.
வரிசையில் நின்றிருந்த
கடவுள்களுக்கு உறக்கப்புன்னகையை
தந்துவிட்டு பொம்மையை
இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டதது.
பொம்மையாதலின் வழிமுறைகள்
அறியாமல் விழித்தபடிநின்றனர்
கடவுள்கள்.

ஆ)
கதை சொல்ல நச்சரித்தது
குழந்தை.
பேய்க்கதை சொல்லத்துவங்கினேன்.
அனைவரும் உறங்கிவிட்ட
ஓர் இரவில் பேய்கள் என்னைமட்டும்
துரத்தி ஓடிவந்தன என்று
தொடங்கினேன்.
பேய்க்குத்தான் கால்கள் இல்லையே
பின்னெப்படி ஓடிவரும் என்றது
குழந்தை.
உறங்கிவிட்ட பாவனையில்
கண்மூடிக்கிடந்தேன் நான்.

இ)

கூரையிலிருந்து வழிந்து
கொண்டிருக்கும் மழைத்துளிகளை
சேகரித்து தங்கமீன்கள் இரண்டு
நீந்திக்கொண்டிருந்த கண்ணாடி
தொட்டிக்குள் விட்டுக்கொண்டிருந்தாள்
அச்சிறுமி.
மழை நிற்கும் வரை
இதைச்செய்தவள் மழை நின்றபின்
கைகள் இரண்டையும் தேய்த்து
கன்னத்தில் வைத்துக்கொண்டு கேட்டாள்
"ஸ்ஸ்ஸ் ரொம்ப குளிருதில்ல?"
வாலாட்டியபடி ஆமோதித்தன
மீன்கள்.

ஈ)
அப்பாவிடமும் அம்மாவிடமும்
பள்ளியில் பெற்ற "வெரிகுட்"ஐ
பலமுறை சொல்லி
ஏதோவொன்று குறைந்தவளாய்
தன் பொம்மைகளிடம்
சொல்ல ஆரம்பித்தாள் அச்சிறுமி.
தலையாட்டிக்கொண்டிருந்தன பொம்மைகள்
அப்பாவாய்,அம்மாவாய்.

உ)
மழையில் நனைந்து
விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள் அந்த
சிறுவனும் அவனது நாயும்.
அப்பாவிடம் அடியும்
அம்மாவிடம் திட்டும் வாங்கிக்கொண்டு
தலைதுவட்டினான் சிறுவன்
அம்மா கொடுத்த துவாலையால்.
"கவலப்படாத அப்பா உன்னை
அடிக்க மாட்டார்" என்றான்
தன் நாயிடம்.
உடம்பை சிலிர்த்துக்கொண்டு
அவனையே பார்த்தது அச்சிறுநாய்.

ஊ)
இந்தப்பசுவிற்கு நான் தான்
அம்மா என்றது.
இந்தப்பசு எப்போதும்
பால்தருமென்றது.
பசுவின் கன்றுக்கு
தன் மொழி புரியுமென்றது.
பசுவைக் கட்டிக்கொண்டே
உறங்குவேன் என்றது
கோணலாய் இருப்பினும்
குழந்தையின் உலகிலிருக்கும்
ஓவியப்பசு அழகாய்த்தானிருக்கிறது.

எ)
இரண்டு முறை பிரகாரம்
சுத்திவந்துவிட்டு கால்வலிக்கிறதென்று
அரச மரத்தில் சாய்ந்து
கால்நீட்டி அமர்ந்துகொண்டது
குழந்தை
கோவிலைச் சுற்ற அழைத்த அம்மாவின்
அழைப்பை நிராகரித்தபடி.
என்னசெய்வதென்று புரியாமல்
கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தாள்
அம்மா.
குழந்தையிடம் கெஞ்சுகின்ற
சுகத்தை கடவுளிடம் கெஞ்சுவதில்
பெறமுடியாதுதான்.

ஏ)

வீடு கட்ட குவித்திருக்கும்
ஆற்றுமணலில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்
சிறுமியும் அவளது பொம்மையும்.
பொம்மையுடன் பேசுவதற்கென்றே
தனிமொழியை உருவாக்கியிருந்தாள்
சிறுமி.
வெகுநேர விளையாட்டிற்குபின்
குடிசைக்குள் சென்ற சிறுமியின்
வலக்கையில் தலையும்
இடக்கையில் உடம்புமாய்
துண்டுகளாகியிருந்தது பொம்மை.
அப்போதும் அதனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்
அவள்.

ஐ)

எப்போதும் கண்டிராத
ஓவியங்கள் சிலவற்றை
விற்றுக்கொண்டிருந்தாள்
அந்தச் சிறுமி.
சருகு நிறத்தாலான
அவளது பாவாடையை
நிறைத்திருந்தன முயல்குட்டிகள் சில.
ஒவ்வொரு ஓவியம்
விற்றவுடன்
தன் பாவாடை முயல்களிடம்
ஏதோ பேசுகிறாளவள்.
இக்காட்சியை நிலவில் தீட்டுகிறது
சூரியக்கரங்கள்.
நிலவில் உருப்பெறுகிறது
ஓர் முயலோவியம்.

ஒ)
யாருமற்ற அறைக்குள்
தன் பொம்மைகளுடன்
நுழைகிறாள் நட்சத்திரா.
அவளது மழலையை
உற்று கவனிக்கின்றன பொம்மைகள்.
அவள் கேட்கும்
கேள்விகளுக்கும் பதிலளிக்கின்றன.
கதவு திறக்கும் சத்தம்
கேட்டவுடன் ஊமையாகி
அசையாமல் நிற்கின்றன.
வேலை முடித்து
வீட்டிற்குள் வருகின்ற
அம்மா பொம்மையிடம்
பேச துவங்குகிறாள் நட்சத்திரா.

************************************************** *********************

குழந்தைகளுக்கும்,குழந்தை மனதோடு இப்பதிவை ரசித்த இணைய எழுத்தாள/வாசக நண்பர்களுக்கும் இனிய குழந்தைகள் தின நல்வாழ்த்துகள் :)

-நிலாரசிகன்.

Your Eyes ~

Eowyn — Thu, 12 Nov 2009 08:41:27 GMT

So Deep, So Mysterious;
Oh how ur Eyes hold mine!
Gleaming Fireflies at night,
Before turning to Sunshine.

Brooding with wisdom of Oceans,
Blinking like a wondering Child,
They boast of knowledge of a Lover,
Then say a million things with a Smile.

So full of mischief they seek me;
When I dont look back, they frown
Then they torch so much love on me,
My world just turns upside down.

Eowyn ~

For The Love Of My Life (written by self in May 2000)

hamsapriya — Thu, 12 Nov 2009 05:05:14 GMT

I walk alone as the evening sun sets
My heart is lonely and for you it frets
Every thought of you beckons me
and there are tears in my eyes instantly

Lots of things go across my heart
When you are away from me
Will I be okay, will I be fine
With little consolation I hold my mind

None other than you can make me happy
I yearn and long for you to come to me
Just the thought of you next to me
Can make me go wild and crazy

After so many years the magic still remains
I guess that is love that can't be explained
Nothing in this world can match TRUE LOVE
I am lucky to have received you from ABOVE.

இலை (அ) எது உதிர்க்கும் காலம்!

Sriniketan — Mon, 09 Nov 2009 04:07:20 GMT

வரப் போகும்
பனி காலத்தை எதிர்கொள்ள
இலைகளை உதிர்க்கிறது மரம். :-(

உள்ளுக்குளே தன் சக்தியை திரட்டி
வசந்தத்தை மகிழ்வோடு
துளிரோடும், பூ, காய், பழத்தோடும்
ஏற்றுக்கொள்கிறது. :thumbsup

நாமும், கண்ணுக்குத் தெரியாமல்
வரும் கஷ்டத்தை எதிர் கொள்ள
ஆணவம், கோவத்தை
நம்மில் இருந்து உதிர்த்து :yes:
நம் உள்ளே இருக்கும்
சக்தியான பொறுமை, மனத்திடத்தோடும்

கண்ணுக்குத் தெரியும்
வசந்த காலத்தை மகிழ்ச்சியோடு
எதிர் கொள்ளலாமே! :cool2::exactly:

sriniketan

Here I love you.

henrythomas — Fri, 06 Nov 2009 07:50:50 GMT

Hi Friends.

Here I love you.
In the dark pines the wind disentangles itself.
The moon glows like phosphorous on the vagrant waters.
Days, all one kind, go chasing each other.

The snow unfurls in dancing figures.
A silver gull slips down from the west.
Sometimes a sail. High, high stars.

Oh the black cross of a ship.
Alone.
Sometimes I get up early and even my soul is wet.
Far away the sea sounds and resounds.
This is a port.
Here I love you.
Here I love you and the horizon hides you in vain.
I love you still among these cold things.
Sometimes my kisses go on those heavy vessels
that cross the sea towards no arrival.
I see myself forgotten like those old anchors.
The piers sadden when the afternoon moors there.
My life grows tired, hungry to no purpose.
I love what I do not have. You are so far.
My loathing wrestles with the slow twilights.
But night comes and starts to sing to me.

The moon turns its clockwork dream.
The biggest stars look at me with your eyes.
And as I love you, the pines in the wind
want to sing your name with their leaves of wire.
Thanks.